Kard. José Saraiva Martins

Obecność Ducha Świętego w Kościele i w poszczególnych duszach jest "przebywaniem" stałym i twórczym. Kto napije się wody Jezusa, będzie miał w sobie "rzeki wody żywej", "źródło tryskające ku życiu wiecznemu" (J 4,14). Duch Święty odmienia życie tego, kto Go gości, odnawia oblicze ziemi i przemienia całe stworzenie, które – jak mówi św. Paweł – "aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia" (Rz 8, 22), w oczekiwaniu chwili, gdy na powrót stanie się ogrodem Boga i człowieka. Duch Święty to wewnętrzny nauczyciel i zarazem silny wiatr dmący w żagle Piotrowej łodzi, kierując ją na głębię.

Apostołowie doznali działania Ducha Świętego i stali się świadkami Chrystusa, który umarł i zmartwychwstał, misjonarzami na drogach świata. Tego samego doświadczają ci wszyscy, którzy przyjmując Chrystusa, otwierają się na Boga i na ludzi; doświadczają tego przede wszystkim święci, zarówno nieznani, jak i ci, którzy zostają wyniesieni do chwały ołtarzy. Święci to arcydzieła Ducha Świętego, który rzeźbi w ich sercach oblicze Chrystusa i napełnia je miłością Bożą.

Myśli Ojców Kościoła o Duchu Świętym

św. Augustyn z Hippony
Serce ludzkie jest niespokojne, niezadowolone, wciąż szukające, i tylko Duch Święty jest tym miejscem odpoczynku, w którym znajduje ukojenie i pokój. Wyznania
św. Efrem Syryjczyk
Przyjdź, mój Pocieszycielu. Przyjdź, moja radości. Przyjdź, moja światłości. Przyjdź, Dawco pokoju. Duchu Święty, powierzam się Tobie. Amen. Modlitwa